Als men 't Roermonds systeem bekijkt, merkt men op, dat het een rijk systeem is in de kontext van de Nederlands dialecten. Omdat het deel uitmaakt van een diasysteem blijkt het natuurlijk, dat de Roermondse dialectspreker vloeiend met een Nederrhijnse dialectspreker kan communiceren. Lexikaal is er een groote overeenstemming, er wordt verder ook tussen stoot­ en sleeptoon onderscheiden en zelfs de kwantiteitsverschillen bij de geslotene klinkers komen voor. Van de kant van de medeklinkers is 't Roermonds zuiver Nederduits. In buiging, vervoeging en afleiding steekt het af bij het Nederlands en is meer nederrijnisch. Door de rijkdom van klanken heeft 't een hoogduitse kleur. De plaats in het kader van de vokaalsystemen verduidelijkt de kaart.